Ik kan me nog de eerste keer herinneren dat ik Charlie Parker luisterde. Het is een van die muzikale ervaringen die je kijk op de wereld veranderd en voor één moment heb je alles door.
Het was een zomerdag en het was Donna Lee, van Parker dus. Vanaf dat moment, zo’n enkele secondes nadat het nummer was begonnen, kon ik melden dat ik Charlie Parker had ontdekt en vanaf dat moment was hij mijn held. Bekijk de clip Charlie Parker - Donna Lee
Elvis is de koning. Vanaf het moment dat hij bij de legendarische Sun studio’s een plaat opnam die de aandacht kreeg van de Nederlandse manager Colonel Tom Parker, waren zijn nummers van grote klasse. Hij maakte nummers als Jailhouse Rock, All Shook Up, Hound Dog en Heartbreak Hotel, maar in totaal verkocht hij meer dan 500 miljoen albums.
Ik heb vroeger nooit aandacht gehad voor Elvis. Voor mij was hij iemand uit het verleden, en ik voelde geen bijzondere band met zijn muziek. Ik vond hem ook maar een rare showman, totdat ik dat later juist ging waarderen. Bekijk de clip Elvis Presley - Jailhouse Rock
De kracht van een muzikant of zanger is iets spelen wat je geloofd. Zaken als melodie en harmonie zijn uiteindelijk niet belangrijk. Het gaat om expressie, het gaat om emotie en het gaat om gevoel.
Louis Armstrong is deze week 108 jaar geleden geboren en de tijd waarin hij het nummer Wonderful World uitbracht was misschien wel onrustig, maar ik geloof hem meteen als hij het nummer zingt. Van oude jazz gaat sowieso meestal een soortgelijke kracht uit. Alsof ze het allemaal wel onder controle hebben, hoe het ook zal lopen. Bekijk de clip Louis Armstrong - What A Wonderful World
Toen ik eenmaal echt van funk hield, ontdekte ik Stevie Wonder pas goed. Daarvoor was hij voor mij een man die hoorde bij de soul en de motown, muziek die niet echt mijn aandacht had.
Via George Clinton, zo’n beetje de godfather van de funk kwam ik bij Prince en Sly and the Family Stone. Vanaf daar was het maar een kleine stap naar Stevie Wonder. Bekijk de clip Stevie Wonder - Higher Ground (live)
In 2006 was ik met mijn broer naar North Sea Jazz, toen voor het eerst in Rotterdam. We gaan ieder jaar, en elk jaar 1 dag, dat vinden we dan wel weer genoeg.
Toen, op vrijdag 14 juli wou hij eten gaan halen, maar ik had hem overtuigd nog even te wachten. We hadden vooraan gestaan bij Jamiroquai en rustig gezeten bij Stanley Clarke en George Duke, en ik wou nog even kijken naar Jeff Beck, de gitaarvirtuoos. Ik vond het een naam die je niet mocht missen, en ik wou niet de volgende dag in de krant lezen dat hij het hoogtepunt van het festival was geweest. Bekijk de clip The Yardbirds - Heart Full of Soul
De naam Coltrane werkt voor alle jazzmuzikanten of jazzliefhebbers inspirerend. De lijst van goede platen waaraan hij meegewerkt heeft is ook eindeloos. Van platen als Milestones en Kind of Blue met Miles Davis tot samenwerkingen met Thelonious Monk, stuk voor stuk staan ze in de kast van de meeste jazzliefhebbers.
Maar het probleem met jazz, vind ik de ontzettende zucht naar namen. Nou weet ik wel dat ik me er zelf ook al schuldig aan maak, terwijl ik mezelf toch echt niet als een jazzkenner zie. Eigenlijk kom ik pas net om de hoek kijken, zo mag je het wel stellen, maar dat gooien met namen zit er een beetje in ingebakken. Bekijk de clip John Coltrane - My Favourite Things
Ik ben geen rockfan in hart en nieren, maar ik vind wel dat áls je rock speelt, je het ook goed moet doen. Puur en rauw en zonder al die toevoegingen van keyboards of achtergrondkoortjes.
Vandaar dus mijn positieve verbazing over de White Stripes. Geen perfect uitgedachte gitaarpartijen, geen solo’s van twintig minuten, geen grootse nummers zonder ook maar een verkeerde noot, deze mensen weten wat rock inhoudt.Bekijk de clip TThe White Stripes - Seven Nation Army
Onlangs werd mijn kennis over The Doors getest en viel ik keihard door de mand. Ik wist eigenlijk ontzettend weinig over deze band, behalve de standaard feiten. Jim Morisson was een held ja, en ligt begraven op het beroemde kerkhof Pere Lachaise in Parijs, waar ook Chopin en Oscar Wilde liggen, maar qua muziek kwam ik niet veel verder dan wat nummers van hun eerste cd.
Kort gezegd: Ik kende Light My Fire en The End. Vooral The End had een diepe indruk achtergelaten, maar dit kwam meer omdat hij als soundtrack dient in de Vietnamfilm Apocalypse Now, dan als nummer van de band.Bekijk de clip The Doors - The End
Brian Wilson is een van de meest geniale mensen in de geschiedenis van de popmuziek. Hij en zijn band de Beach Boys, zullen waarschijnlijk nooit worden vergeten. Ze hebben onwaarschijnlijk grote albums en singles afgeleverd, maar toch werd Brian Wilson het meest beroemd om het-album-dat-er-nooit-kwam.
Het was na het album Pet Sounds, dat zo succesvol werd dat het nu nog steeds wordt gezien als een van de beste popalbums ooit, dat Brian Wilson begon te werken aan het nieuwe Beach Boys album, getiteld SMiLE. SMiLE moest de overtreffende trap worden van Pet Sounds, één lange ode aan God, waarbij Wilson samenwerkte met de tekstschrijver Van Dyke Parks, zodat niet alleen de muziek, maar ook de teksten briljant zouden zijn.Bekijk de clip Beach Boys - Good Vibrations
De grootste verdienste van Eric Dolphy is dat hij de weg heeft gebaand voor de basklarinet binnen de jazz, maar daar zullen niet veel mensen door van hun stoel vallen. Sowieso van freejazz eigenlijk niet. De overgrote meerderheid aan mensen zal de muziek trouwens gewoon uitzetten, en eigenlijk is dat ook niet zo vreemd.
Vergeleken met muzieksoorten als pop en blues en zelfs klassiek is jazz al moeilijker om aan te horen. Er wordt minder vastgehouden aan een vaste vorm en je moet wat meer je best doen en vaak ook net even wat meer verstand ervan hebben. Niet zozeer in het bespelen van een instrument of theoretische kennis, maar gewoon een bepaald gevoel voor maat, ritme en melodie, wat helpt om je thuis te voelen in de muziek..Bekijk de clip Eric Dolphy solo
ik ben Luuk Imhann en 22 jaar oud. Ik houd erg van muziek, met een voorkeur voor wat oudere muziek. Oude popmuziek zoals de Beatles of Pink Floyd luister ik graag naar en daarnaast houd ik ook van funkmuziek en jazz. Over die drie onderwerpen gaat Luistervink, wat ik samen met een vriend in elkaar heb gezet voor de lokale radiozender, waarop ik een programma heb. Radiomaken is een grote passie van mezelf en daar leg ik mijn hele ziel en zaligheid in. Daarnaast kijk ik graag films en houd ik van schrijven.
