|
Lifestyle -
Vormgeving
|
|
Geschreven door Luuk Imhann
|
|
maandag, 16 juli 2012 14:53 |
Veel is er niet bekend over de Duitse fotograaf Hannes Caspar, behalve zijn geboortedatum (1979, magisch muziek- en filmjaar) en het feit dat zijn thuisbasis Berlijn is. De stad zien we echter niet terug in zijn fotografie. In plaats daarvan heel veel vrouwen.
Naast de goede compositie van de verschillende beelden valt de uitdrukking op het gezicht van zijn modellen op. Ze zijn niet direct te plaatsen, er lijkt geen kader te zijn wat het gezicht definieert en hoewel dit deels op het conto van de vrouw in kwestie staat, is ook de rol van Caspar er een om niet uit te sluiten.
Op zijn site en zijn tumblr staan veel meer foto’s, maar wat echt extra aandacht verdient is het project Cachu waarin hij de gezichten van kleine kinderen van dichtbij fotografeert. Alleen de zielige (maar ook niet slechts dat, het is meer) gezichtsexpressie hebben ze gemeen, evenals de ouderen in het daaronder gelegen Facity. Het doet je even stilstaan bij deze Duitse fotograaf.
De komende weken zal Funki meerdere bekende en onbekende fotografen in beeld brengen, zoals dat in de afgelopen maanden is gebeurd met onder andere de Fransen Damien Vignaux en Philippe Sainte-Laudy, de Spaanse Amanda Jas, de Maleisiër Marcellian Tan, de Argentijnse Irina Werning de Italiaan Maurizio Di Iorio, de Nederlandse Sophie Van Der Perre, de Pool Paweł Świnarski, de Engelsen Scott Morgan, William Selden en Tom Hoops, de Japanners Kenji Hirasawa en Yasao Yamamoto, de Vlamingen Maroesjka Lavigne en Julie Calbert, de Taiwanese Pei Katron, de Amerikanen Kevin Tadge, Darren Ankenman, Daniel Glazer, Cameron Davis, Garrett Meyers en Sarah Fee en de Russische Dasha Eliseeva. Zo houdt Funki je op de hoogte welke kunst hip, interessant, afwijkend en bevrijdend is.
|
